Φραγκούλης - Καρασούλος στο Επί Σκηνής: «Είμαστε μια πατρίδα, μια άγκυρα ο ένας για τον άλλο»

«Το καλό Ελληνικό τραγούδι δεν θα χάσει ποτέ την αξία του. Δεν θα χάσει ποτέ τη βάση του. Θα υπάρχει πάντα, διατί υπάρχουν οι καλοί δημιουργοί. Γιατί υπάρχει ένας Παρασκευάς Καρασούλος, διατί υπάρχουν ερμηνευτές που δεν το βάζουν κάτω, που δεν συμφωνούν με το AI. Μπορεί να αξιοποιήσουν το AI, μπορεί να πουν ότι ενδεχομένως τους δώσει μια ενορχηστρωτική ιδέα. Πάνω σε αυτή την ιδέα, όμως, θα χτίσουν το δικό τους ενορχηστρωτικό όραμα, το δικό τους πιστεύω» λέει ο Μάριος Φραγκούλης όταν τον ρωτάμε για την νέα γενιά και το TikTok, την τεχνητή νοημοσύνη στο τραγούδι και τον νέο τρόπο που ο πλανήτης ακούει μουσική μέσα από το τηλέφωνο του.

O Μάριος Φραγκούλης και ο Παρασκευάς Καρασούλος μιλάνε στο CNN Greece.

Νίκος Ραζής/CNN Greece.

Όταν ρωτήσαμε τον στιχουργό Παρασκευά Καρασούλο αν θα έγραφε ποτέ στίχους για έναν τράπερ εκείνος απάντησε αφοπλιστικά:

«Τα τελευταία χρόνια η trap και η rap έχουν αλλάξει τον μουσικό χάρτη και απευθύνονται κυρίως στους νέους. Αν ένας καλλιτέχνης αυτού του χώρου μού ζητούσε να του γράψω στίχους, θα το έκανα. Τα όριά μου είναι τα όρια του εαυτού μου, της αισθητικής μου και της τέχνης μου. Η φόρμα είναι πάντα μια πρόκληση. Ναι, θα το έκανα και, μάλιστα, θα το κάνουμε και στον δίσκο με τον Μάριο. Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Μην ξεχνάτε ότι η ραψωδία εμφανώς και η ‘’Οδύσσεια’’ ή η ‘’Ιλιάδα’’ θα μπορούσε να πει κανείς ότι αποτελούν την αρχαϊκή αναφορά και καταγωγή της rap».

O Μάριος Φραγκούλης.

Νίκος Ραζής/CNN Greece.

Ο Μάριος Φραγκούλης μας λέει όταν τον ρωτάμε αν το Ελληνικό κοινό έχει αλλάξει και το πόσο μεγάλη σημασία έχει γι’ αυτόν η υπόσταση του Παρασκευά στην τέχνη του:

«Πιστεύω ότι το κοινό δεν έχει αλλάξει. Εξακολουθεί να αναζητά τους κατάλληλους δημιουργούς, εκείνους που έχουν επιπλέον να προσφέρουν αυτό που πραγματικά αγαπούν. Αισθάνομαι ότι είμαστε πλέον σε μια ώριμη στιγμή της καριέρας μας. Τουλάχιστον αναφέρομαι στη δική μου φάση, όπως αυτό που έλεγε ο Λόρκα: ‘’Αργήσαμε, αλλά είμαστε στην εξηκοντάλεπτο μας’’. Μετά από όλα αυτά που έχω κερδίσει στη ζωή μου και όσα έχω μάθει ζώντας και εμφανιζόμενος σε σκηνές σε όλο τον κόσμο – από την Ασία ως την Ευρώπη και την Αμερική – αισθάνομαι ότι επιστρέφω σε αυτό που θεωρώ άγκυρά μου, το σπίτι μου, την πατρίδα μου. Ο Παρασκευάς ήταν πάντα η πατρίδα μου».

O Παρασκευάς Καρασούλος.

Νίκος Ραζής/CNN Greece.

Ο Παρασκευάς Καρασούλος συνεχίζει λέγοντας πως πλέον για τους νέους στο Ελληνικό τραγούδι τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και ο ανταγωνισμός πολύε μεγάλος:

«Για τους νέους σήμερα, το σύστημα – αυτό που ονομάζουμε σύστημα – δημιουργεί κυρίως αντικίνητρα. Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο. Ολόκληρο το οικοσύστημα της μουσικής βιομηχανίας αλλάζει. Ζούμε πλέον στην ψηφιακή εποχή και οι συνθήκες για τους νέους δημιουργούς είναι απαιτητικές. Όμως η τέχνη είναι επιλογή ζωής. Δεν την επιλέγεις μόνο από ανάγκη, αλλά κυρίως από βαθιά επιθυμία. Όποιος, λοιπόν, αισθάνεται την χητεία να εκφραστεί μέσα από την τέχνη και να ζήσει με αυτήν, δεν έχει πραγματικά δίλημμα.»

Ο Παρασκευάς Καρασούλος και ο Μάριος Φραγκούλης θυμούνται μια δύσκολη στιγμή που είχαν όταν έπρεπε να αρνηθούν μια πολύ καλή οικονομική πρόταση:

«Θυμάμαι μια εποχή που ένας πολύ μεγάλος επιχειρηματίας της νύχτας είχε προσεγγίσει εμένα και τον Μάριο, καταθέτωντας μας μια συμβουλή που συνοδευόταν από έναν πακτωλό χρημάτων, προκειμένου να εμφανιστεί ο Μάριος στο μεγαλύτερο νυχτερινό κέντρο της Αθήνας εκείνης της περιόδου. Ήταν παραμονή του Αγίου Σπυρίδωνα, το 2000. Το ποσό ήταν ασύλληπτο. Ήταν ένα νούμερο που εντυπωσίασε και εμένα που το άκουγα και, φυσικά, τον Μάριο που δεχόταν την πρόταση. Με κοίταξε στα μάτια και με ρώτησε: ‘’Τι λες να κάνουμε;’’. Του απάντησα: ‘’Νομίζω ότι πρέπει να πεις όχι, να βγεις στο μπαλκόνι σου και να κοιτάξεις το μέλλον’’. Μου είπε: ‘’Αυτό θα κάνω. Και ο Άγιος Σπυρίδωνας να μας βοηθήσει’’. Είναι μια από τις πολλές προτάσεις που του έχουν γίνει και το αναφέρω διατί ήμουν αυτόπτης μάρτυρας».

Και ο Μάριος Φραγκούλης προσθέτει πάνω σε αυτό:

«Εν τω μεταξύ, ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι σημαντικός για μένα, διατί η θεία μου, η γυναίκα που ουσιαστικά με μεγάλωσε, λεγόταν Λούλα, εμφανώς Σπυριδούλα. Ήταν μια πολύ δύσκολη εποχή και εκείνη ήταν ένας άνθρωπος που πέρασε πολλές δυσκολίες. Την έχασα από καρκίνο του μαστού. Θυσίασε πάρα πολλά για μένα και, γι’ αυτό, δεν μπορούσα κι εγώ να θυσιάσω αυτό που αγαπούσα περισσότερο: την τέχνη μου, την αγάπη μου για τη μουσική και τον τρόπο που είχα επιλέξει να ζω.»

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη με τον Μάριο Φραγκούλη και τον Παρασκευά Καρασούλο:

Μάριε, μετά από μια βάδιση που σε έχει φέρει από το λυρικό τραγούδι ως τις μεγάλες διεθνείς σκηνές. Τι ήταν αυτό που σε έκανε να νιώσεις ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να ανοίξει ένας νέος δημιουργικός κύκλος με τον Παρασκευά Καρασούλο και τι εκφράζουν για σένα τα «Μία Καλημέρα» και τα «Χέρια Φτερά» σε αυτή τη φάση της ζωής και της καριέρας σου;

Μάριος Φραγκούλης: Αισθάνομαι ότι είμαστε πλέον σε μια ώριμη στιγμή της καριέρας μας. Τουλάχιστον αναφέρομαι στη δική μου φάση, όπως αυτό που έλεγε ο Λόρκα: ‘’Αργήσαμε, αλλά είμαστε στην εξηκοντάλεπτο μας’’. Μετά από όλα αυτά που έχω κερδίσει στη ζωή μου και όσα έχω μάθει ζώντας και εμφανιζόμενος σε σκηνές σε όλο τον κόσμο – από την Ασία ως την Ευρώπη και την Αμερική – αισθάνομαι ότι επιστρέφω σε αυτό που θεωρώ άγκυρά μου, το σπίτι μου, την πατρίδα μου. Ο Παρασκευάς ήταν πάντα η πατρίδα μου. Ήταν πάντα το σπίτι μου, το πιο άτρωτο σημείο στην βάδιση και στη ζωή μου. Από την πρώτη στιγμή που, στην ουσία, έγινα συνθέτης μέσα από τη σύμπραξη μας και γράψαμε όλα εκείνα τα τραγούδια που αισθάνομαι ότι με εκφράζουν απόλυτα, βρήκα τη δική μου άγκυρα και τον τρόπο να επικοινωνήσω με το κοινό μου, αλλά και με το κοινό που δημιουργήσαμε μαζί με τον Παρασκευά. Αυτά τα τραγούδια είναι που, κατά κάποιον τρόπο, με διαμόρφωσαν ως τον Μάριο Φραγκούλη που γνώρισε η Ελλάδα. Σήμερα αισθάνομαι ότι επιστρέφω ξανά σε αυτό που πραγματικά είμαι, σε αυτό που μπορώ να είμαι για το Ελληνικό κοινό. Γιατί, όταν λείπεις για χρόνια στο εξωτερικό, όταν απομακρύνεσαι από τα πράγματα, δεν είσαι μόνο ο Έλληνας που έφυγε· είσαι και το παιδί που κάπως χάνεται. Θέλω λοιπόν να ξαναβρώ την άγκυρά μου, να ξαναβρώ την πατρίδα μου, να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Και ο Παρασκευάς μού δίνει αυτή τη χαρά και αυτή τη δημιουργικότητα. Ο Παρασκευάς είναι, λοιπόν, το σπίτι μου. Είναι αυτό το μεγάλο παράθυρο της ενέργειας και της δημιουργικότητας. Είναι αυτή η απόλυτη αγκαλιά που με κάνει να αισθάνομαι ότι βρίσκομαι στο σπίτι μου. Ο Παρασκευάς είναι η μεγαλύτερη ασφάλειά μου.

O Μάριος Φραγκούλης και ο Παρασκευάς Καρασούλος μιλάνε στο CNN Greece.

Νίκος Ραζής/CNN Greece

Παρασκευά. έχεις γράψει στίχους που έχουν αγαπηθεί όσο λίγοι τα τελευταία χρόνια Λοιπόν, γράφοντας σήμερα για τη κραυγή του Μάριου Φραγκούλη διαπιστώνεις ότι έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεσαι το τραγούδι, εμφανώς πόσο διαφορετικός είναι ο Παρασκευάς Καρασούλος που έγραψε το «Κήπο των Ευχών» και εκείνο που υπογράφει σήμερα τα «Χέρια Φτερά» και το «Μια Καλημέρα» ας πούμε;

Παρασκευάς Καρασούλος: Πολύ, και είναι απολύτως λογικό. Ο χρόνος περνά, μας αλλάζει και, θέλω να πιστεύω, μας κάνει πιο ώριμους. Η σχέση μου με τον Μάριο, όμως, από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε, ήταν γεμάτη χαρά και έμπνευση. Ο Μάριος μπορούσε και λειτουργούσε ως πηγή έμπνευσης, επιπλέον και όταν ήμασταν χωριστά, όταν οι δρόμοι μας δεν ταυτίζονταν. Πάντα υπήρχε ο ένας για τον άλλον, έστω και στο βάθος. Οπότε, αυτή τη στιγμή, ο Μάριος παραλαμβάνει τον εαυτό μου όπως είναι σήμερα, μέσα από τα κείμενα που καταθέτω, μέσα από τα τραγούδια. Δεν είναι τυχαίο ότι το τρίτο τραγούδι - το οποίο επιπλέον δεν έχει κυκλοφορήσει και το γράψαμε με τον Χρίστο Θεοδώρου, ο οποίος και υπογράφει την μουσική των 2 τραγουδιών και είναι ένας χαρισματικός και ταλαντούχος συνθέτης, ένας πολύτιμος συνεργάτης και ήταν χαρά και των 2 η σύμπραξη μαζί του τόσο πριν όσο και στην διάρκεια των ηχογραφήσεων - μέσα στο στούντιο, την εξηκοντάλεπτο που γινόταν η μίξη του δεύτερου, μέσα σε μόλις 20 λεπτά. Αυτό είναι σπάνιο. Είναι πολύ τυχεροί οι δημιουργοί που μπορούν να το ζήσουν, όταν τους εμπνέει τόσο πολύ ο ερμηνευτής τους.

Η μουσική σήμερα παράγεται για να αντέξει ή για να γίνει viral; Ζούμε σε μια εποχή που ένα τραγούδι μπορεί να γίνει τεράστια επιτυχία μέσα από το TikTok και να ξεχαστεί σε λίγες εβδομάδες, εσύ που υπηρετείς στη μουσική εδώ και δεκαετίες πιστεύεις ότι το Ελληνικό τραγούδι περνά κρίση ποιότητας ή μόνο αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο το ακούμε;

Μάριος Φραγκούλης: Το καλό Ελληνικό τραγούδι δεν θα χάσει ποτέ την αξία του. Δεν θα χάσει ποτέ τη βάση του. Θα υπάρχει πάντα, διατί υπάρχουν οι καλοί δημιουργοί. Γιατί υπάρχει ένας Παρασκευάς Καρασούλος, διατί υπάρχουν ερμηνευτές που δεν το βάζουν κάτω, που δεν συμφωνούν με το AI. Μπορεί να αξιοποιήσουν το AI, μπορεί να πουν ότι ενδεχομένως τους δώσει μια ενορχηστρωτική ιδέα. Πάνω σε αυτή την ιδέα, όμως, θα χτίσουν το δικό τους ενορχηστρωτικό όραμα, το δικό τους πιστεύω. Άλλωστε, πάνω σε ιδέες χτίζουμε έτσι κι αλλιώς. Τα όνειρά μας είναι ιδέες. Πολλές ιδέες. Είναι όνειρα, όμως. Δεν είναι η πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι όταν κάθεται ο Παρασκευάς το βράδυ, σε μια μοναχική στιγμή, και σκέφτεται: «Τι είναι ο Μάριος; Τι σκέφτομαι για τον Μάριο; Τι πρόκειται να δημιουργήσω; Ποιο είναι το τώρα; Τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή κοινωνικά στην Ελλάδα; Τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή προσωπικά σε έναν άνθρωπο; Πώς μπορώ να περιγράψω ένα καθεστώς, μια κατάσταση ή μια σχέση;». Αυτά που είναι πραγματικά, ουσιαστικά και βαθιά συγκινητικά δεν μπορούν να περάσουν μέσα από έναν υπολογιστή ή μέσα από το AI. Εγώ, ως ερμηνευτής, δεν πιστεύω σε αυτό. Πιστεύω ότι η πραγματικότητα περνάει μέσα από τους πραγματικούς δημιουργούς, όπως είναι ο Παρασκευάς Καρασούλος.

O Μάριος Φραγκούλης.

Νίκος Ραζής/CNN Greece.

Παρασκευά, θα σε ρωτήσω κάτι παράξενο, θα έγραφες ποτέ τραγούδι για έναν τράπερ;

Παρασκευάς Καρασούλος: Ναι, φυσικά. Τα τελευταία χρόνια η trap και η rap έχουν αλλάξει τον μουσικό χάρτη και απευθύνονται κυρίως στους νέους. Αν ένας καλλιτέχνης αυτού του χώρου μού ζητούσε να του γράψω στίχους, θα το έκανα. Τα όριά μου είναι τα όρια του εαυτού μου, της αισθητικής μου και της τέχνης μου. Η φόρμα είναι πάντα μια πρόκληση. Ναι, θα το έκανα και, μάλιστα, θα το κάνουμε και στον δίσκο με τον Μάριο. Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Μην ξεχνάτε ότι η ραψωδία εμφανώς και η «Οδύσσεια» ή η «Ιλιάδα» θα μπορούσε να πει κανείς ότι αποτελούν την αρχαϊκή αναφορά και καταγωγή της rap. Δεν βλέπω, λοιπόν, τον λόγο διατί να μην το προσεγγίσει κανείς δημιουργικά. Αυτό που εμένα με βρίσκει αντίθετο και δεν θα ήθελα ούτε να το ακούω ούτε να το βλέπω είναι η χυδαιότητα που χαρακτηρίζει ένα μέρος της trap. Υπάρχει μια βία που δεν είναι καθόλου δημιουργική. Αν αφαιρέσουμε αυτό το στοιχείο, το υπόλοιπο κομμάτι της φόρμας, που συνδέεται ουσιαστικά με τον δεκαπεντασύλλαβο, μας αφορά και εμένα και τον Μάριο πάρα πολύ. Και νομίζω ότι ο Μάριος θα ήταν καταπληκτικός σε κάτι τέτοιο. Άλλωστε, έχουν ήδη γίνει αντίστοιχες συναντήσεις διαφορετικών μουσικών κόσμων. Η Χαρούλα Αλεξίου τραγούδησε τραγούδι του Λεξ και δεν βλέπω τον λόγο διατί να μην επαναληφθεί κάτι αντίστοιχο.

Μάριε έχεις διανύσει μια διεθνή βάδιση που λίγοι Έλληνες ερμηνευτές έχουν καταφέρει. Ενώ ταυτόχρονα δεν εγκατέλειψες ποτέ το Ελληνικό τραγούδι. Σήμερα σε μια εποχή που κυριαρχούν η τάχος και τα singles, πιστεύεις ότι υπάρχει επιπλέον χώρος για τραγούδια με διάρκεια, αφήγηση, ποιητικό λόγο ή το κοινό τελικά έχει αλλάξει οριστικά;

Μάριος Φραγκούλης: Πιστεύω ότι το κοινό δεν έχει αλλάξει. Εξακολουθεί να αναζητά τους κατάλληλους δημιουργούς, εκείνους που έχουν επιπλέον να προσφέρουν αυτό που πραγματικά αγαπούν. Με τον Παρασκευά, μάλιστα, ετοιμάζουμε μια παράσταση που θα παρουσιαστεί του χρόνου και θα πραγματοποιήσει μεγάλη περιοδεία. Είναι μια δουλειά που συνδυάζει την ποίηση, τον λόγο και το τραγούδι και πιστεύω ότι θα ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη, αλλά και πέρα από αυτή. Στην πραγματικότητα, είναι ακριβώς αυτό που αναφέρατε: μια συμβουλή που παντρεύει την ποίηση με τον λόγο και το τραγούδι. Είναι ένας πολύ όμορφος συνδυασμός του παλιού με το καινούργιο, του αρχαίου με το σύγχρονο. Νομίζω ότι ο πλανήτης το έχει ανάγκη. Γιατί, φυσικά, υπάρχει το μέτριο, υπάρχει το πολύ φθηνό, αλλά υπάρχει και το πραγματικά ουσιαστικό, το ιδιαίτερο, το μοναδικό και το σπάνιο. Και πιστεύω ότι πάνω σε αυτό ποντάρουμε εμείς, οι λίγοι που εξακολουθούμε να αγαπάμε το καλό Ελληνικό τραγούδι και, γενικότερα, την υψηλή μορφή τέχνης. Αυτό είναι που υπηρετούμε, τόσο στο τραγούδι όσο και στην τέχνη μας.

O Παρασκευάς Καρασούλος.

Νίκος Ραζής/CNN Greece.

Παρασκευά, έχεις γράψει στίχους που έχουν σημαδέψει διαφορετικές γενιές ακροατών και παράλληλα μέσα από τη Μικρή Άρκτο έχεις αναδείξει νέους δημιουργούς και ερμηνευτές. Πιστεύεις ότι το Ελληνικό τραγούδι εξακολουθεί να επενδύει στο στίχο ή σήμερα η δύναμη των λέξεων υποχωρεί απέναντι στην εικόνα και στους γρήγορους ρυθμούς της εποχής;

Παρασκευάς Καρασούλος: Πιστεύω ότι έχουμε μπει σε μια εποχή όπου η εικόνα είναι κυρίαρχη σε σχέση με τον λόγο. Ωστόσο, το Ελληνικό τραγούδι έχει μια ευρωπαϊκή ιδιαιτερότητα και ιδιομορφία: εξακολουθεί να εκφράζει το λαϊκό αίσθημα με τρόπο βαθιά επιδραστικό και ιδιαίτερα σημαντικό για τη χώρα μας. Το Ελληνικό τραγούδι είναι ένα εργαλείο που αναπαράγει και διατηρεί τη γλώσσα μας και, γι’ αυτό, έχει τεράστια σημασία για τον Ελληνικό πολιτισμό. Αυτό το διαπιστώνω και μπορώ να το αποδείξω από τον τρόπο με τον οποίο γράφουν, δημιουργούν και εκφράζουν το αίσθημά τους οι νέοι δημιουργοί και ερμηνευτές. Μην ξεχνάτε ότι πρόσφατα οργανώσαμε την πέμπτη Ακρόαση Νέων Δημιουργών και Ερμηνευτών και, μέσα από αυτή τη διαδικασία, αποκτήσαμε ένα αντιπροσωπευτικό ένδειξη για το τι ακούει, τι γράφει και τι θέλει να εκφράσει η νέα γενιά. Ο ποιητικός λόγος, λοιπόν, και αυτό που ονομάσαμε έντεχνο Ελληνικό τραγούδι παραμένουν ακμαία, ζωντανά και απολύτως ικανά να εκφράσουν το παρόν. Στην πέμπτη Ακρόαση της Μικρής Άρκτου συμμετείχαν περισσότεροι από 600 νέοι δημιουργοί και ερμηνευτές από όλη την Ελλάδα. Επιλέξαμε και διακρίναμε 27 καινούργια τραγούδια, τα περισσότερα από τα οποία πιστεύω ότι είναι πραγματικά διαμάντια. Μας εντυπωσίασαν και εμάς τους ίδιους. Για τους νέους σήμερα, το σύστημα – αυτό που ονομάζουμε σύστημα – δημιουργεί κυρίως αντικίνητρα. Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο. Ολόκληρο το οικοσύστημα της μουσικής βιομηχανίας αλλάζει. Ζούμε πλέον στην ψηφιακή εποχή και οι συνθήκες για τους νέους δημιουργούς είναι απαιτητικές. Όμως η τέχνη είναι επιλογή ζωής. Δεν την επιλέγεις μόνο από ανάγκη, αλλά κυρίως από βαθιά επιθυμία. Όποιος, λοιπόν, αισθάνεται την χητεία να εκφραστεί μέσα από την τέχνη και να ζήσει με αυτή, δεν έχει πραγματικά δίλημμα.

Έχετε και οι 2 αποφύγει τις εύκολες εμπορικές επιλογές. Υπήρξε στιγμή που αρνήθηκες μια συμβουλή επειδή θα πρόδιδε αυτό που είσαι ως καλλιτέχνης και θεωρείς ότι σήμερα ένας νέος τραγουδιστής έχει τελικά την ηδυπάθεια να πει όχι σε μια πρόταση;

Παρασκευάς Καρασούλος: Θυμάμαι μια εποχή που ένας πολύ μεγάλος επιχειρηματίας της νύχτας είχε προσεγγίσει εμένα και τον Μάριο, καταθέτωντας μας μια συμβουλή που συνοδευόταν από έναν πακτωλό χρημάτων, προκειμένου να εμφανιστεί ο Μάριος στο μεγαλύτερο νυχτερινό κέντρο της Αθήνας εκείνης της περιόδου. Ήταν παραμονή του Αγίου Σπυρίδωνα, το 2000. Το ποσό ήταν ασύλληπτο. Ήταν ένα νούμερο που εντυπωσίασε και εμένα που το άκουγα και, φυσικά, τον Μάριο που δεχόταν την πρόταση. Με κοίταξε στα μάτια και με ρώτησε: ‘’Τι λες να κάνουμε;’’. Του απάντησα: ‘’Νομίζω ότι πρέπει να πεις όχι, να βγεις στο μπαλκόνι σου και να κοιτάξεις το μέλλον’’. Μου είπε: ‘’Αυτό θα κάνω. Και ο Άγιος Σπυρίδωνας να μας βοηθήσει’’. Είναι μια από τις πολλές προτάσεις που του έχουν γίνει και το αναφέρω διατί ήμουν αυτόπτης μάρτυρας.

Μάριος Φραγκούλης: Εν τω μεταξύ, ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι σημαντικός για μένα, διατί η θεία μου, η γυναίκα που ουσιαστικά με μεγάλωσε, λεγόταν Λούλα, εμφανώς Σπυριδούλα. Ήταν μια πολύ δύσκολη εποχή και εκείνη ήταν ένας άνθρωπος που πέρασε πολλές δυσκολίες. Την έχασα από καρκίνο του μαστού. Θυσίασε πάρα πολλά για μένα και, γι’ αυτό, δεν μπορούσα κι εγώ να θυσιάσω αυτό που αγαπούσα περισσότερο: την τέχνη μου, την αγάπη μου για τη μουσική και τον τρόπο που είχα επιλέξει να ζω. Όπως είπε και ο Παρασκευάς, η πραγματική τέχνη απαιτεί θυσίες. Αν θέλεις πραγματικά να είσαι σωστός τεχνίτης, σωστός απέναντι στην τέχνη σου, δεν μπορείς να τα έχεις όλα. Δεν μπορείς να είσαι και τα πάντα. Ίσως κάποια στιγμή να αποκτήσεις και οικονομική άνεση, όμως αυτό δεν μπορεί να είναι ο στόχος. Το πιο σημαντικό είναι η τέχνη σου και ο δρόμος που έχεις επιλέξει να ακολουθήσεις. Είναι ένας δρόμος αρκετά μοναχικός, αλλά αξίζει να τον περπατάς έχοντας δίπλα σου ανθρώπους που αγαπάς και σε αγαπούν, ανθρώπους με τους οποίους προχωράτε μαζί, αργά αλλά σταθερά, πάντα προς τα πάνω και πάντα πάνω σε γερές βάσεις.

Παρασκευάς Καρασούλος: Θέλω να κλείσω αυτή τη συνέντευξη με μια φράση. Μέσα από τα χρόνια έχω καταλάβει και έχω συνειδητοποιήσει ότι η κραυγή είναι ψυχή. Και εγώ αγαπώ πάρα πολύ την ψυχή του Μάριου.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Μάριος Φραγκούλης: Καλοκαιρινή περιοδεία με τη νέα μουσική παράσταση «Χέρια Φτερά».

Με νέα Ελληνικά τραγούδια, αγαπημένες επιτυχίες και επιλογές από το διεθνές ρεπερτόριο, ο Μάριος Φραγκούλης ξεκινά την καλοκαιρινή περιοδεία του με τίτλο «Χέρια Φτερά», πραγματοποιώντας εμφανίσεις σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα και Κρήτη. Στη νέα μουσική παράσταση, ο καταξιωμένος ερμηνευτής παρουσιάζει για πρώτη κίνηση στο κοινό τα 2 νέα του τραγούδια, «Μια καλημέρα» και «Χέρια Φτερά», τα οποία κυκλοφόρησαν στις 23 Ιουνίου από τη Μικρή Άρκτο, σε στίχους του Παρασκευά Καρασούλου και μουσική του Χρίστου Θεοδώρου.

Σταθμοί της περιοδείας:

22 Ιουλίου – Θεσσαλονίκη, Θέατρο Μονής Λαζαριστών
24 Ιουλίου – Αθήνα, Κηποθέατρο Παπάγου
7 Σεπτεμβρίου – Ρέθυμνο, Λόφος
8 Σεπτεμβρίου – Χανιά, Θέατρο Ανατολικής Τάφρου.